Zoals verwacht kondigde 's werelds grootste staalproducent aan na een onderbreking van drie jaar opnieuw een dividend uit te keren. Maar het bescheiden bedrag van 10 dollarcent per aandeel werd niet op applaus onthaald. De gemiddelde analistenverwachting lag op 23,4 dollarcent per aandeel, en tussen 2013 en 2015 werd jaarlijks 46,5 dollarcent per aandeel betaald.
...

Zoals verwacht kondigde 's werelds grootste staalproducent aan na een onderbreking van drie jaar opnieuw een dividend uit te keren. Maar het bescheiden bedrag van 10 dollarcent per aandeel werd niet op applaus onthaald. De gemiddelde analistenverwachting lag op 23,4 dollarcent per aandeel, en tussen 2013 en 2015 werd jaarlijks 46,5 dollarcent per aandeel betaald. Maar het management maakte duidelijk dat dit nog maar een vertrekpunt is. Het voort afbouwen van de nettoschuldpositie tot 6 miljard dollar blijft de prioriteit, om een positieve vrije kasstroom te kunnen genereren. Pas als dat doel gerealiseerd is, wordt het dividend opgetrokken. Ondanks een negatief wisselkoerseffect van 0,7 miljard dollar zakte de nettoschuld vorig jaar met 1 miljard tot 10,1 miljard. Dat is ruimschoots een halvering (-53%) tegenover eind 2012 (21,8 miljard). De versnelling in de schuldafbouw kwam er in 2016, na de stevige kapitaalverhoging van 3,1 miljard dollar (70% verwatering) en de verkoop van activa voor 1,4 miljard. Daarnaast realiseerde de staalreus de helft van het actieplan 2020, dat 3 miljard dollar extra bedrijfskasstroom (ebitda) moet opleveren. Die positieve elementen noopten het kredietagentschap S&P tot de verhoging van de kredietwaardigheid naar investment grade (rating BBB-). Maar het zuinige startniveau van het dividend wijst ook op het dieperliggende onopgeloste probleem van de overcapaciteit in de staalsector. Daarvoor wordt vooral naar de evolutie in China gekeken. De geschatte overcapaciteit bedraagt er 300 miljoen ton, waarvan intussen 110 miljoen ton is weggewerkt. Daardoor verminderde de export van goedkoop Chinees staal in 2017 met 30 procent, mede door de onverwacht sterke groei van de vraag naar staal in China (+3,5%) zelf. Voor 2018 wordt op een nulgroei gerekend (-0,5% tot +0,5%). De wereldvraag klom in 2017 met 3,2 procent, terwijl dit jaar 1,5 tot 2,5 procent groei wordt verwacht. De staalprijzen herstelden door de lagere Chinese export en de economische hoogconjunctuur, en vooral door de anti-dumpingmaatregelen die de Verenigde Staten en Europa troffen. ArcelorMittal profiteert volop van het prijsherstel. De omzet steeg in 2017 met 20,9 procent tot 68,7 miljard dollar. De staalprijzen stegen gemiddeld met 20,4 procent en het volume met 1,6 procent, tot 85,2 miljoen ton. De ijzerertsprijzen klommen met gemiddeld 22,3 procent en de verschepingen van ijzererts tegen de marktprijs met 6,1 procent. De ebitda nam met 34 procent toe tot 8,4 miljard dollar (+2,1 miljard), het beste cijfer sinds 2012, vooral dankzij Europa (+1,1 miljard) en de mijnafdeling (+0,6 miljard).In het vierde kwartaal was er een stijging met 28,9 procent tot 2,14 miljard dollar (2,07 miljard verwacht). De ebitda per ton klom op jaarbasis van 75 dollar naar 99 dollar per ton. Door de lagere schuldpositie daalden de netto-intrestlasten met 0,3 miljard dollar, tot 0,82 miljard. De nettowinst verdubbelde ruimschoots, van 1,8 naar 4,6 miljard dollar. ArcelorMittal investeert opnieuw gericht en verhoogt het investeringsbudget in 2018 tot 3,8 miljard (+ 1 miljard). De aandeelhouders van ArcelorMittal reageerden ontgoocheld op het voorzichtige dividend en stuurden het aandeel 10 procent lager. Het aandeel steeg in 2017 met 29 procent en houdt voldoende rekening met de goede economische vooruitzichten en de sterk verbeterde balans. Advies: houden/afwachtenRisico: gemiddeldRating: 2BKoers: 27,8 euroTicker: MT NAISIN-code: LU1598757687Markt: Euronext AmsterdamBeurskapitalisatie: 28,5 miljard dollarK/w 2017: 7,3Verwachte k/w 2018: 9,5Koersverschil 12 maanden: +26%Koersverschil sinds jaarbegin: +3%Dividendrendement: 0,3%