Het Canadese Barrick Gold, volgens productievolumes de grootste goudproducent ter wereld, heeft een aantal turbulente jaren achter de rug. Niet alleen was er de dalende goudprijs, die nog steeds meer dan een derde onder de piek van september 2011 noteert, maar Barrick had ook te lijden onder interne strubbelingen aan de top. Bovendien was er bij investeerders onzekerheid over de strategie van de groep. Die duidelijkheid kwam er nu wel, want John Thornton, CEO en oudgediende bij Goldman Sachs, liet er geen twijfel over bestaan dat Barrick in de eerste plaats een goudgroep blijft. Een diversificatie naar andere metalen is niet langer aan de orde.
...

Het Canadese Barrick Gold, volgens productievolumes de grootste goudproducent ter wereld, heeft een aantal turbulente jaren achter de rug. Niet alleen was er de dalende goudprijs, die nog steeds meer dan een derde onder de piek van september 2011 noteert, maar Barrick had ook te lijden onder interne strubbelingen aan de top. Bovendien was er bij investeerders onzekerheid over de strategie van de groep. Die duidelijkheid kwam er nu wel, want John Thornton, CEO en oudgediende bij Goldman Sachs, liet er geen twijfel over bestaan dat Barrick in de eerste plaats een goudgroep blijft. Een diversificatie naar andere metalen is niet langer aan de orde. De combinatie van een lagere goudprijs, de vele afschrijvingen en de onzekerheid had de beurskoers doen terugvallen naar het laagste peil in meer dan 2 decennia. De achilleshiel van Barrick is de hoge nettoschuldpositie, die eind vorig jaar 10,4 miljard USD bedroeg. Daarvan moet dankzij talrijke herfinancieringen tot 2017 slechts 900 miljoen USD worden terugbetaald. De goudproducent wil deze schuld in 2015 met ten minste 3 miljard USD terugdringen. Dit is een erg ambitieuze doelstelling. Twee mijnen werden alvast in de etalage geplaatst. Het gaat om Cowal in Australië en de Porgera joint venture in Papoea-Nieuw-Guinea die samen naar schatting 800 miljoen tot 1,1 miljard USD kunnen opbrengen. Een andere optie is dat Barrick het belang van 64% in Acacia Mining (het vroegere African Barrick Gold of ABG) probeert van de hand te doen. ABG werd afgesplitst in 2010 en Barrick poogde deze participatie eerder al tevergeefs te verkopen. In het vierde kwartaal was er een nettoverlies van 2,85 miljard USD. Dit was in hoofdzaak te wijten aan afschrijvingen ten belope van 2,8 miljard USD op de boekwaarde van onder meer Cerro Casale en Lumwana. De onderliggende operationele winst lag met 0,15 USD per aandeel wel boven de verwachtingen. De totale afschrijvingen liepen in 2014 op tot 3,4 miljard USD. De mijnen van de groep produceerden vorig jaar gezamenlijk 6,25 miljoen ounce goud en 436 miljoen pond koper. De totale productiekosten per ounce geproduceerd goud lagen vorig jaar op 864 USD, 15% minder dan een jaar eerder. Voor het lopende boekjaar wordt op een productie tussen 6,2 en 6,6 miljoen ounce gerekend. De productiekosten zullen met 860 tot 895 USD per ounce op ongeveer hetzelfde niveau uitkomen. Bij de vijf grootste mijnen, die samen instaan voor iets meer dan 60% van de groepsproductie, lag de gemiddelde productiekostprijs vorig jaar met 716 USD nog iets lager. Barrick maakt zich sterk dat projecten die geen rendement van 10 tot 15% opleveren, zullen worden verkocht, geschrapt of uitgesteld. De vrije kasstroom was in het vierde kwartaal 180 miljoen USD negatief, wat het positieve resultaat van de eerste drie kwartalen (40 miljoen USD) tenietdeed. De goudreserves bedroegen eind vorig jaar 93 miljoen ounce. ConclusieDe toekomstplannen waarbij schuldreductie wordt gekoppeld aan lagere kosten ogen veelbelovend. De groep kan rekenen op een van de laagste productiekosten in de industrie en hoge reserves. Bovendien is de waardering, ondanks de talrijke afschrijvingen en waardeverminderingen, aan 1,4 keer de boekwaarde nog steeds aan de lage kant. Advies: koopwaardigRisico: hoogRating: 1C