Barrick Gold, met hoofdzetel in Canada, is gemeten naar de productievolumes de grootste goudproducent ter wereld. De groep beschikt over een vrij lage kostenstructuur in vergelijking met de meeste sectorgenoten. De achilleshiel van Barrick is de hoge schuldpositie. Op het einde van het eerste kwartaal had Barrick 2,26 miljard USD in kas, maar daar stond een langetermijnschuld van 12,6 miljard USD tegenover. De nettoschuldpositie (10,3 miljard USD) komt ongeveer overeen met het eigen vermogen van de groep.
...

Barrick Gold, met hoofdzetel in Canada, is gemeten naar de productievolumes de grootste goudproducent ter wereld. De groep beschikt over een vrij lage kostenstructuur in vergelijking met de meeste sectorgenoten. De achilleshiel van Barrick is de hoge schuldpositie. Op het einde van het eerste kwartaal had Barrick 2,26 miljard USD in kas, maar daar stond een langetermijnschuld van 12,6 miljard USD tegenover. De nettoschuldpositie (10,3 miljard USD) komt ongeveer overeen met het eigen vermogen van de groep. Toch is er niet onmiddellijk gevaar dat Barrick in financiële problemen zal komen. Vooreerst zijn de terugbetalingen sterk in de tijd gespreid. Zo moet tegen 2017 van de totale uitstaande schuld slechts 900 miljoen USD worden terugbetaald. Daarnaast maakte het management bekend dat het dit jaar de schuldpositie met 3 miljard USD wil verlichten. Daarbij wil het mijnbedrijf zich operationeel concentreren op de gebieden met de laagste productiekosten. In de praktijk gaat het om de Amerikaanse staat Nevada en de Andes-regio in Zuid-Amerika. De andere activa komen dus allemaal in aanmerking voor verkoop. Zo werd al de Cowal-mijn in Australië voor 550 miljoen USD verkocht aan het Australische Evolution Mining. Kalgoorlie, de joint venture met Newmont Mining, is nu het enige overgebleven actief van Barrick in Australië. Daardoor kan ook het bijkantoor in Perth worden gesloten, wat extra besparingen in overheadkosten oplevert. Het Chinese staatsbedrijf Zijin Mining kocht de helft van de Porgera-joint venture in Papoea-Nieuw-Guinea voor 298 miljoen USD. De verkoop van Cowal en de participatie in Porgera zal dus ongeveer 848 miljoen USD opleveren, wat nog lang niet voldoende is. Daarom wordt ook een minstens gedeeltelijke verkoop van de Zaldivar-kopermijn in Chili overwogen. Een verkoop van de helft zou ongeveer 1 miljard USD moeten opbrengen, een volledige verkoop in de buurt van het dubbele. De Lumwana-kopermijn in Zambia genereert opnieuw positieve kasstromen en staat voorlopig niet te koop. Barrick beschouwt het belang van 64% in Acacia Mining (het vroegere African Barrick Gold of ABG) als een niet-kernactief dat bij een goed bod dus ook de groep mag verlaten. De operationele prestatie van Acacia is de jongste kwartalen overigens sterk verbeterd. Om kosten te besparen, worden ook de kapitaaluitgaven verder verlaagd (-200 miljoen USD), terwijl ook de administratieve kosten omlaag moeten. Barrick wil in de toekomst ook meer joint ventures afsluiten om het operationele en financiële risico van bepaalde projecten te kunnen delen. De groep produceerde in het eerste kwartaal 1,39 miljoen ounce goud. De aangepaste nettowinst kwam uit op 62 miljoen USD. De productieprognose voor het volledige boekjaar bedraagt 6,2 tot 6,6 miljoen ounce goud aan een gemiddelde productiekost van 860 tot 895 USD. ConclusieBarrick Gold voegt de daad bij het woord en maakt snel werk van de beloofde schuldenafbouw. We gaan er bovendien vanuit dat de zwaarste afschrijvingen die de groep de voorbije jaren in de rode cijfers duwden intussen achter de rug liggen. Omwille van de hoge reserves (93 miljoen ounce) en de lage waardering (1,3 keer de boekwaarde) blijven we positief voor het aandeel.Advies: koopwaardigRisico: hoogRating: 1C