Onlangs viel de prijs van een pond uraniumoxide of U308 voor het eerst sinds 2005 terug onder de grens van 30 USD. Dat is 80% onder de piek die in de zomer van 2007 werd bereikt. De uraniumindustrie raakt er maar niet bovenop, en dat heeft veel te maken met de nasleep van de Fukushima-ramp in maart 2011. De zittende Japanse regering van premier Shinzo Abe is kernenergie echter genegen vanwege de 'dure' alternatieven (aardgas en steenkool). Voorlopig zijn de 48 Japanse reactoren na drie jaar nog steeds niet opnieuw opgestart, want de publieke opinie blijft tegen. Een aantal centrales diende al een aanvraag daarvoor in, maar het goedkeurings...

Onlangs viel de prijs van een pond uraniumoxide of U308 voor het eerst sinds 2005 terug onder de grens van 30 USD. Dat is 80% onder de piek die in de zomer van 2007 werd bereikt. De uraniumindustrie raakt er maar niet bovenop, en dat heeft veel te maken met de nasleep van de Fukushima-ramp in maart 2011. De zittende Japanse regering van premier Shinzo Abe is kernenergie echter genegen vanwege de 'dure' alternatieven (aardgas en steenkool). Voorlopig zijn de 48 Japanse reactoren na drie jaar nog steeds niet opnieuw opgestart, want de publieke opinie blijft tegen. Een aantal centrales diende al een aanvraag daarvoor in, maar het goedkeuringsproces verloopt trager dan verwacht. Door het wegvallen van een deel van de vraag, gecombineerd met het beschikbaar komen van bestaande voorraden, ontstond een onevenwicht op de uraniummarkt. Daardoor ging de prijs in vrije val, van 75 USD per pond net voor de ramp tot amper 28 USD nu. De gemiddelde marginale productiekosten van een pond uraniumoxide schommelen rond 40 USD. Het exacte cijfer is afhankelijk van de locatie en de productiemethode. Het spreekt voor zich dat de meeste uraniumproducenten het in zo'n marktomgeving niet eenvoudig hebben. Gelukkig wordt een groot deel van de productie verkocht via leveringsovereenkomsten op lange termijn, waarvan de contractprijs hoger ligt dan de spotprice voor onmiddellijke levering. Het Canadese Cameco is een van de weinige bedrijven uit de sector die nog winstgevend zijn. In het eerste kwartaal was er zelfs een flinke winst van 131 miljoen Canadese dollar (CAD), tegenover slechts 9 miljoen CAD in dezelfde periode een jaar eerder. De winstsprong had te maken met de verkoop van het belang in Bruce Power, een Canadese elektriciteitsproducent en uitbater van kerncentrales, die 450 miljoen CAD opleverde. Ook de aangepaste winst, exclusief uitzonderlijke en eenmalige elementen, lag met 36 miljoen CAD hoger dan een jaar eerder (27 miljoen CAD). Cameco verkocht ook meer uraniumoxide (6,9 miljoen pond), maar door een daling van de gemiddelde verkoopprijs naar 46,6 USD per pond kwam de omzet (419 miljoen CAD) wel 6% lager uit. Door de zwakkere CAD tegenover de USD steeg de ontvangen prijs echter met 5 USD per pond. Toch besliste Cameco het Millennium-project in de Canadese provincie Saskatchewan voorlopig op te schorten. De groep kocht twee jaar geleden een meerderheidsparticipatie in het project over van het Franse Areva. Hoewel eind vorig jaar al een milieuvergunning werd verkregen, gaat het project voorlopig niet door. Millennium zou jaarlijks 150.000 tot 200.000 ton uraniumerts produceren en over de levensduur van de mijn 50 miljoen pond uraniumoxide opleveren. Door de ligging iets ten noorden van de eigen Key Lake-mijn was er bovendien synergie in verwerking en afvalbehandeling. De start van de productie bij Cigar Lake in maart was wel een opsteker voor Cameco. ConclusieHet aandeel lijkt tegen 23 keer de verwachte winst vrij duur, maar uraniumproducenten van het kaliber van Cameco zijn dun gezaaid. Bovendien is de Canadese groep nog altijd winstgevend en kunnen de winsten bij een hogere uraniumprijs snel aantrekken. Daarom blijft het positieve advies gehandhaafd.Advies: koopwaardig Risico: hoogRating: 1C