We namen vorige zomer in twee stappen afscheid van het aandeel van de wereldmarktleider in de verhuur van olieboorinstallaties Transocean uit de voorbeeldportefeuille. We deden dat om onze blootstelling aan de aanhoudend zwak presterende oliedienstensector (naast Euronav toen ook nog met TechnipFMC en Schlumberger) af te bouwen door het meest volatiele aandeel te verkopen. Die volatiele reputatie heeft Transocean sindsdien bevestigd, want het aandeel viel na een betere eerste jaarhelft, ingegeven door de forse stijging van de olieprijs tot ruim boven 80 dollar, met ruim 30 procent terug tot iets bov...

We namen vorige zomer in twee stappen afscheid van het aandeel van de wereldmarktleider in de verhuur van olieboorinstallaties Transocean uit de voorbeeldportefeuille. We deden dat om onze blootstelling aan de aanhoudend zwak presterende oliedienstensector (naast Euronav toen ook nog met TechnipFMC en Schlumberger) af te bouwen door het meest volatiele aandeel te verkopen. Die volatiele reputatie heeft Transocean sindsdien bevestigd, want het aandeel viel na een betere eerste jaarhelft, ingegeven door de forse stijging van de olieprijs tot ruim boven 80 dollar, met ruim 30 procent terug tot iets boven 8 dollar. In december was er zelfs een dieptepunt op 6,19 dollar (-57% tegenover begin oktober). Bij de vorige passage in de buurt van 8 dollar in de zomer van 2017 kochten we aandelen bij, maar deze keer zijn we niet overtuigd. Hoewel Transocean zich blijft herpositioneren voor betere tijden, ging dat sinds 2014 gepaard met de uitgifte van 87 procent nieuwe aandelen. De jongste overname van Ocean Rig begin september 2018, was voor ons de spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen, want opnieuw werd 26 procent nieuwe aandelen uitgegeven, tegen historische bodemniveaus. Deze keer bovendien met slechts een beperkte positieve impact op het orderboek (743 miljoen dollar, op een groepstotaal van 12 miljard dollar). Transocean boekte vorig jaar 2 miljard dollar verlies waarvan 355 miljoen recurrent (zonder eenmalige elementen) en zal ook dit en volgend jaar verlies lijden (respectievelijk 450 miljoen en 263 miljoen verwacht). De nettoschuld bedroeg eind 2018 7,82 miljard dollar, of een hoge 7,4 keer de verwachte bedrijfskasstroom (ebitda) voor 2019. Meer fundamenteel is er de aanhoudende onzekerheid in de oliedienstensector. Perioden van hoop, zoals in de eerste jaarhelft van vorig jaar, worden al snel weer de kop ingedrukt (forse terugval in de tweede jaarhelft). Dit jaar zien we hetzelfde patroon. De herstelrally sinds december 2018 dreigt opnieuw te verzanden, omdat de Amerikaanse president Donald Trump onlangs Saoudi-Arabië onder druk heeft gezet om de prijsstijging af te blokken. Het gevolg is een aanhoudende margedruk in de sector. Bovendien zien we op langere termijn dat de oliemajors wegens de klimaatdruk steeds vaker weg van de fossiele brandstoffen investeren. We vinden de oliedienstensector daarom op langere termijn steeds minder wervend. Transocean blijft wel de veiligste en sterkste speler in het marktsegment. Het management blijft mikken op beterschap richting 2020. Positief was de aankondiging eind december van een vijfjarig contract voor een van de vier ultradiepwaterschepen zonder contract die in aanbouw zijn (oplevering in 2021). We zouden niet overhaast te werk gaan, maar de herstelrally's wel aangrijpen om bestaande posities af te bouwen (rating 2C).HEBT U OOK EEN BELEGGINGSVRAAG?Elke week behandelen we een actuele vraag van een abonnee. Hebt u ook een beleggingsvraag? Mail die dan naar insidebeleggen@roularta.be. Misschien leest u hier dan het antwoord.