Bij Kinross Gold moeten we terug naar 2001 om de huidige koers nog eens op de tabellen te zien prijken. Toen schommelde de goudprijs rond 300 USD. Om maar te zeggen dat de huidige prijzen ook vanuit historisch standpunt erg laag liggen, net zoals het sentiment bij investeerders ten aanzien van de sector. Kinross is actief in Noord- en Zuid-Amerika (samen 54% van de groepsproductie), Rusland (29%) en West-Afrika (17%).
...

Bij Kinross Gold moeten we terug naar 2001 om de huidige koers nog eens op de tabellen te zien prijken. Toen schommelde de goudprijs rond 300 USD. Om maar te zeggen dat de huidige prijzen ook vanuit historisch standpunt erg laag liggen, net zoals het sentiment bij investeerders ten aanzien van de sector. Kinross is actief in Noord- en Zuid-Amerika (samen 54% van de groepsproductie), Rusland (29%) en West-Afrika (17%). De wanprestatie van Kinross op de beurs tijdens de voorbije jaren moet vooral worden toegeschreven aan de mislukte overname van Red Back Mining in 2010. De veelbelovende Tasiast-mijn evolueerde van beloftevolle groeipool naar nagel aan de doodskist van Kinross. Alles samen werden al voor meer dan 6 miljard USD aan waardeverminderingen geboekt. Tasiast, in Mauritanië, produceerde in de eerste jaarhelft bijna 112.000 ounce goud aan tegen gemiddelde productiekostprijs van 1063 USD. De mijn beschikt over 9 miljoen ounce aan reserves en er liggen plannen op tafel om de verwerkingscapaciteit van de ertsen uit te breiden naar 38.000 ton. De kosten daarvoor worden op meer dan 1 miljard USD begroot, maar op dit moment is die uitgave economisch niet verantwoord. De verdere verlaging van de productiekosten is op dit moment prioritair. Dat geldt niet alleen voor Tasiast maar voor alle mijnen van de groep. Ontslagen worden overwogen en ook de kapitaaluitgaven zullen onder de eerder vooropgestelde 725 miljoen USD uitkomen. In het tweede kwartaal lagen de totale productiekosten volgens de AISC-maatstaf (kosten om de productie op hetzelfde peil te houden) op 1011 USD. Het gemiddelde over de eerste jaarhelft bedraagt 987 USD. Dat is iets hoger dan bij de meeste Noord-Amerikaanse sectorgenoten. Bij een groep als Goldcorp bijvoorbeeld, die op productievlak ongeveer even groot is als Kinross, bedragen de totale productiekosten 846 USD per ounce. Kinross doet het operationeel niet zo slecht. In het tweede kwartaal daalde de productie met 2,8% op jaarbasis, tot 661.000 ounce. Door extreme weersomstandigheden in Chili kon de Maricunga-mijn pas in mei weer worden opgestart. Na zes maanden in 2015 bedraagt de output 1,29 miljoen ounce. Kinross maakt zich sterk dat de productie over het volledige boekjaar aan de bovenkant van de eerder afgegeven vork (2,4 tot 2,6 miljoen ounce) zal uitkomen. Kinross leed in het tweede kwartaal een aangepast nettoverlies van 13,6 miljoen USD. De operationele kasstroom was met 167,4 miljoen USD wel opnieuw positief. De cashpositie steeg in de eerste jaarhelft per saldo met 45 miljoen USD naar 1,07 miljard USD. Daardoor daalde de nettoschuld naar 960 miljoen USD. Dit komt overeen met 1,16 keer de bedrijfskasstroom (ebitda), een stuk lager dan bij de meeste sectorgenoten. Van de uitstaande schuld moet volgend jaar 250 miljoen USD worden terugbetaald. De terugbetaling van een lening van 500 miljoen USD werd met 1 jaar uitgesteld, tot 2019. ConclusieNet zoals bij talrijke andere gouddelvers is de waardering zowel nominaal als reëel tot extreem lage niveaus teruggevallen. Kinross Gold noteert tegen amper 0,4 keer de boekwaarde en zware afschrijvingen zitten er op dit moment niet aan te komen. Het aandeel kan worden beschouwd als een langlopende optie op een herstel van de goudprijs.Advies: kopenRisico: hoogRating: 1C