We hebben Transocean in 2018 uit de voorbeeldportefeuille gehaald, omdat het aandeel bleef slabakken door het overaanbod aan boorplatformen en de te hoge schuldenlast. De sector van de boorplatformverhuurders kwam in 2019 en 2020 in zwaar weer terecht. Veel bedrijven, waaronder Seadrill, Valaris, Diamond Offshore Drilling en Fred Olsen Energy, gingen failliet of ondergingen een drastische herfinanciering die de aandeelhouders volledig verwaterde. Dat lot viel ook bijna Transocean te beurt, maar de marktleider ontsnapte er ternauwernood aan. Hoewel de vele herstructureringen voor de nodige schuldsanering hebben gezorgd, bleven...

We hebben Transocean in 2018 uit de voorbeeldportefeuille gehaald, omdat het aandeel bleef slabakken door het overaanbod aan boorplatformen en de te hoge schuldenlast. De sector van de boorplatformverhuurders kwam in 2019 en 2020 in zwaar weer terecht. Veel bedrijven, waaronder Seadrill, Valaris, Diamond Offshore Drilling en Fred Olsen Energy, gingen failliet of ondergingen een drastische herfinanciering die de aandeelhouders volledig verwaterde. Dat lot viel ook bijna Transocean te beurt, maar de marktleider ontsnapte er ternauwernood aan. Hoewel de vele herstructureringen voor de nodige schuldsanering hebben gezorgd, bleven de platformen in de wereldvloot aanwezig, waardoor het overaanbod niet verdween. Toch is het wereldwijde aanbod sinds eind 2019 met 20 procent verminderd tot minder dan 200 platformen. Het aandeel van Transocean kelderde in oktober 2020 tot 0,65 dollar, tegenover de historische piek van 187,98 dollar in november 2007. De vloot is sinds 2014 drastisch afgeslankt. Er blijven 39 platformen over (inclusief twee in aanbouw), waarvan tien voor onherbergzame gebieden en de overige voor ultradiepwaterboringen. Twaalf platformen zijn buiten gebruik. De bezettingsgraad herstelt, van 53,4 procent in de eerste negen maanden van 2021 tot 56,7 procent in 2022, maar blijft alsnog te laag. De beschikbare liquiditeiten verminderen nog altijd gestaag (2,1 miljard dollar op 30 september), en daar zal de komende twaalf maanden nog geen verandering in komen. De forse stijging van de olieprijs in de eerste helft van 2022 zette de oliemajors wel aan om meer te investeren in exploratie in diepzee. Door de sterke tweede jaarhelft is het orderboek vorig jaar voor het eerst sinds 2017 opnieuw toegenomen, van 6,5 miljard dollar in februari tot 8,3 miljard. Sinds begin 2021 verdubbelden de gemiddelde dagverhuurtarieven voor de nieuwste generaties ultradiepwaterplatformen tot 400.000 dollar. De kapitaalinvesteringen zullen vanaf 2024 terugvallen (900 miljoen dollar verwacht in 2023), waardoor Transocean tegen de huidige tarieven eindelijk positieve kasstromen zal kunnen genereren en naar verwachting eindelijk winst zal maken. Dat is hoogstnoodzakelijk om de nog altijd hoge nettoschuld van 6,2 miljard dollar (7 à 7,5 keer de jaarlijkse bedrijfskasstroom) met 2 à 2,5 miljard terug te dringen tot het beoogde niveau van 4 à 4,5 miljard. Bij een recente herfinanciering van vier obligaties met vervaldatums in 2024 en 2025 moest Transocean een hoge intrestvoet van 8,75 procent toestaan. Dat is 100 à 287,5 basispunten duurder dan de vorige obligaties.Na een initiële herstelbeweging eind 2020 fluctueerde het aandeel tot oktober 2022 tussen 3 en 5 dollar. De recente uitbraak naar 6 dollar is een gevolg van de gestegen verhuurtarieven en de toegenomen orders vanaf vorige zomer. Het advies wordt opgetrokken naar houden/afwachten (rating 2C). Voor een eventueel kooporder zouden we wachten op een terugval tot 4,5 à 5 dollar. HEBT U OOK EEN BELEGGINGSVRAAG?Elke week behandelen we een actuele vraag van een abonnee. Heeft u ook een beleggingsvraag? Mail die dan naar insidebeleggen@roularta.be. Misschien leest u hier dan het antwoord.