We vinden het alleszins een goed moment om extra posities in uranium in te nemen. De jongste maanden zit de spotprijs voor een pond uranium eindelijk in de lift, met sinds het dieptepunt in april afgerond een klim van 35 procent naar 27,5 dollar, het hoogste niveau in meer dan twee jaar. Maar vooral zijn er almaar meer signalen dat de opwaartse trend deze keer zal doortrekken, zoals onlangs aangegeven in Trends nummer 38 (blz.122).
...

We vinden het alleszins een goed moment om extra posities in uranium in te nemen. De jongste maanden zit de spotprijs voor een pond uranium eindelijk in de lift, met sinds het dieptepunt in april afgerond een klim van 35 procent naar 27,5 dollar, het hoogste niveau in meer dan twee jaar. Maar vooral zijn er almaar meer signalen dat de opwaartse trend deze keer zal doortrekken, zoals onlangs aangegeven in Trends nummer 38 (blz.122). Ondanks het mooie herstel van de spotprijs gingen de meeste uraniumaandelen voorlopig nog niet mee in de opwaartse beweging. We zien een positie in Uranium Participation Corp en Cameco als onontbeerlijk. Uranium Participation Corp houdt fysiek uranium aan, met de bedoeling het later tegen hogere prijzen te verkopen, en is dus een pure play op de uraniumprijs. Het aandeel noteert in lijn met de intrinsieke waarde (NAV). Historisch zien we dat tijdens een stierenmarkt (opwaartse prijsevolutie) de premie tegenover de NAV kan oplopen tot 50 procent. Bovendien is het neerwaartse potentieel beperkt, gezien de almaar krappere vraag-en-aanbodsituatie, zelfs bij een eventuele stevige terugval van de beurs in het algemeen. Cameco is dan weer incontournable als grootste onafhankelijke uraniumproducent, zeker nadat vorige week bekend is geraakt dat de jarenlange onzekerheid omtrent het belastingenonderzoek van de baan lijkt. In een stierenmarkt worden de grootste koerswinsten echter gemaakt bij de kleinere exploratie- en mijnbouwaandelen. ValOre Metals, het vroegere Kivalliq Energy, is daar een voorbeeld van. Het klopt dat het aandeel sinds de naamsverandering in juni blijft dalen. Wellicht is een partij aan het uitstappen, want op zich is er geen specifieke reden voor de daling. Veeleer dan alles in te zetten op het Angilak-project van ValOre Metals, zouden we diversifiëren in een of meerdere financieel sterkere spelers. In eerste instantie denken we dan aan Fission Uranium en Denison Mines. Beide bedrijven hebben aantrekkelijke exploratieprojecten in het Athabasca-bassin in Canada, het aantrekkelijkste exploratiegebied voor uranium in de wereld. Daarnaast zien we ook potentieel om in te spelen op de uraniummarkt in de Verenigde Staten. De sector zit er uiteraard ook in een enorme crisis, maar het feit dat het land intussen 95 procent van zijn behoeften aan uranium moet invoeren, is dit jaar op het hoogste politieke niveau aangekaart als een nationaal veiligheidsprobleem. Mogelijke beschermende maatregelen kunnen de sector in de Verenigde Staten nieuw leven inblazen. Twee sterk geleide bedrijven die daarvan snel zouden profiteren, zijn Energy Fuels en Uranium Energy Corp (UEC). Energy Fuels is de tweede grootste producent in de VS. Zowel Energy Fuels als UEC kan op relatief korte termijn productie opstarten via de milieuvriendelijke en goedkope in-situ-mijnbouwmethode.